Codziennie po kilka razy powtarzam sobie, że jeszcze przyjdzie czas na pewne sprawy, jednak te cholerne pragnienie daje za wygraną.. Jeżeli nerwica ma polegać na tym, że człowiek pragnie dwóch, zupełnie sprzecznych ze sobą rzeczy naraz, to owszem, w takim razie jestem wariatką. Wiem, że przez całe życie będę się miotała pomiędzy różnymi, wykluczającymi się nawzajem pragnieniami. Nie jestem idealna. Czasem, kiedy dopada mnie uczucie wściekłości lub totalnego załamania, potrafię wyjść do znajomych i topić smutki w alkoholu, który nie jednego wieczoru leje się litrami. To nic, że na drugi dzień walczę z ogromnym kacem, jednak nie żałuję, bo choć na chwilę mogę zapomnieć o tym, co gnieździ się w mojej głowie. Czasem też umiem wyjść w środku nocy z domu, tylko dlatego, żeby się przejść, ale najczęściej trafiam na kogoś znajomego, kto proponuje mi marihuanę i wtedy siedzimy tak do rana śmiejąc się z tego, przez co najczęściej płaczemy. Często nie potrafię wybrnąć z niektórych sytuacji, wtedy odnoszę się do kłamstwa, bo tak jest najprościej. Nie ufam zbyt wielu osobom, bo zaufanie to poważna sprawa, a ja nie ufam w pełni nawet samej sobie. Nie potrafię się otwierać przed innymi, to dla mnie zbyt trudne, wolę płakać nocami, niż słuchać ocen. Jak już wspomniałam, nie jestem idealna, jednak nigdy nie powiedziałam komuś, że go kocham, nie wierząc w to. Nie patrz na mnie takim wzrokiem, przecież doskonale wiesz, co mam Ci do powiedzenia i zapewne jak się domyślasz, to nie jest nic miłego. Żyj, ciesz się życiem i korzystaj z niego w pełni, póki masz jeszcze czas. Zwracając Ci wolność, przypuszczałam, że przyjmiesz ją bez zająknięcia i nie będziesz się przed tym bronił. Doskonale wiedziałam, że to będzie dla Ciebie najlepsze. Prawda jest taka, że zarówno Ty, jak i ja, nie nadajemy się do życia w związku, a w szczególności, jeśli mielibyśmy w nim tkwić oboje. Jeżeli będziesz chciał mnie jeszcze bardziej zranić zrób to porządnie, tak żebym potem, pamiętała, ze mam się do Ciebie nie zbliżać. Zabawne, jak instynktownie pragniemy wierzyć, że wszystko będzie dobrze.
Widzisz tę osobę i wszystko się zmienia. Nagle to nie grawitacja Cię przyciąga tylko on, wszystko inne przestaje się liczyć. Zrobiłabyś wszystko, by być dla niego wszystkim. Niewolnik miłości, ofiara. Człowiek, który na dobre utkwił z tym uczuciu, w tym cierpieniu, szczęściu, radości, w tych łzach i bólu. Człowiek miłości. Wiesz, że go potrzebujesz. Że miłość do Niego, jest silna, a tęsknota Cię wyniszcza. Jednak wiesz, że nie wolno Ci pisać, nie wolno tęsknić, bo to wszystko jest tylko jednym, wielkim gównem.
Dorastanie. Czas, w którym podejmujesz najważniejsze decyzje, nic prawie nie wiedząc o życiu. Wszystko jedno, czy ma się przed sobą sto lat, rok czy tydzień, zawsze ma się przed sobą wszystko.