sobota, 2 marca 2013

58


Może będziesz potrzebował impulsu żeby zrozumieć. Nasza młodość to czas w którym popełniamy błędy po to, by się na nich uczyć. Dowiadujesz się, że słowa potrafią zadawać większe i bardziej bolesne rany od ostrza. Są zdania, których nie da się zapomnieć i są wspólnie spędzone chwile, ulotne. Są wspomnienia, sytuacje i zdarzenia które wciąż bolą. Przeszłość zawsze będzie miała wpływ na to co tu i teraz, na to co kiedyś. Może któraś z kłótni pomoże Ci się zmienić, mam nadzieję. Może jeśli się zmienisz, unikniesz tego czego najbardziej się boisz. I ja się zmienię.
Wiesz dlaczego jestem zazdrosna o twoje byłe dziewczyny? Bo boję się, że pewnego dnia powiesz mi, że którąś z nich kochasz nadal a ja zostanę sama, bez Ciebie. 
Czasem danie komuś drugiej szansy jest jak danie mu drugiej kuli, bo nie trafił Cię za pierwszym razem.
Jeśli to jest coś warte, to nigdy nie jest za późno, ani nigdy za wcześnie jak w moim przypadku, by być osobą, którą chcesz być. Nie ma limitu czasu. Przestajesz, kiedy chcesz. Możesz się zmienić albo nie. Tu nie ma zasad. Możemy uczynić z siebie coś najlepszego lub najgorszego.
Mogę tu być i stwarzać pozory walki. Bo tak naprawdę nigdy nie będę miała tyle siły, by znów iść do przodu. Nie myślę o krokach, które powinnam podejmować, bo to zbyt wiele. Na początek chciałabym się podnieść. Stanąć na nogi z akceptacją przeszłości. Rozumieć błędy i znać ich wartość, a mimo to chcieć iść dalej, przed siebie. A kiedy już choć raz naprawdę przegrasz, bądź wstrzymasz grę, stracisz coś na zawsze. Wieczorami będziesz myśleć o złych ruchach i źle postawionych krokach dążąc do spełnienia własnych marzeń. Będziesz obwiniać się, a gryząc wargi do krwi zagłuszać krzyk poduszką. Będziesz dusić się przeszłością, tamtym powietrzem i zapachem krążącym wokół. Będziesz taki jak ja, wrak człowieka, już nigdy do końca nie odzyskasz tego, co choć raz w życiu straciłeś.
Czuję ciężar na sercu, mając wrażenie, że nasz związek zaczyna przypominać wirowanie dziecinnego bąka. Gdy jesteśmy razem mamy siłę, by utrzymać go w ruchu, a rezultatem jest piękno, magia i niemal dziecinne wrażenie cudu. Gdy się rozdzielamy, wirowanie nieuchronnie hamuje. Stajemy się chwiejni, niestabilni i wiem, że muszę znaleźć jakiś sposób, by uchronić nas od przewrócenia się.
Najsłodsze było to gdy Cię poznałam, robiłeś z siebie durnia żebym tylko zwróciła na Ciebie uwagę, aż w końcu Ci się udało, i uwierz nie żałuję mimo to, że trochę jest źle, bo jestem najszczęśliwszą kobietą na świecie i to wszystko dzięki Tobie.