środa, 20 lutego 2013

43

 Nie da się żyć wykluczając ze swojego istnienia innych ludzi. Potrzebujemy ich bez względu na wszystko. Sęk w tym, że czasem nawet w tłumie ludzi można czuć się samotnym, prawda? Mieć setki znajomych i nie mieć do kogo zadzwonić wieczorem, siedząc na podwórku, kiedy ma się wrażenie, że nic nie jest tak jak powinno. Ale wiesz co jest najgorsze? Że ludzie tego nie wiedzą. Nie są świadomi tego, że kiedy się ktoś pojawia w naszym życiu, choćby przypadkiem to nigdy już nas nie zostawi, nawet jeśli odejdzie. Szczególnie tyczy się to tych, o których możemy powiedzieć, że są sensem naszego życia. Chyba właśnie dlatego nie boję się, że kiedyś mnie zostawisz. Z tych wszystkich ludzi, których kiedyś kochałam, albo myślałam, że kocham masz w sercu największe miejsce i tu już nawet nie chodzi o ten czas, jaki spędziliśmy będąc razem, ale o to przez co razem przeszliśmy, a przecież sam przyznajesz, że było tysiące akcji, o których po prostu nie da się zapomnieć. Wiesz, ja mam taką tendencję do pamiętania wszystkiego co się dzieje, ale myli mi się chronologia tych wszystkich zdarzeń. Może przez to, że jest ich tak dużo? Nie wiem, nigdy się nad tym nie zastanawiałam. W każdym razie ja pamiętam wszystko.